نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکترای مهندسی صنایع / صنعتی شریف

2 دکترای پزشکی / فوق تخصص جراحی استخوان و مفاصل (ارتوپدی) استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران مدرس اخلاق پزشکی

چکیده

مهندسی ارزش یکی از موفق ترین رویکردهای حل مسئله، کاهش هزینه و بهبود عملکرد و کیفیت است. ارتقای مستمر کیفیت آموزش و پرورش، هدف غایی ارزیابی آموزشی کشور است. در این راستا ارزیابی درونی، قضاوت در مورد کیفیت و دستیابی به اهداف نظام آموزش را ممکن می سازد. در سال های بعد از انقلاب اسلامی توجه به کیفیت آموزشی به خصوص در آموزش و پرورش بیش از پیش اهمیت یافته است.
این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش شبه آزمایشی بود. تعداد 50 دانش آموز دختر مقطع متوسطه که در نیم سال اول سال تحصیلی 1400 – 99 تحصیل می کردند،در این نوع نمونه گیری از کل دانش آموزان به تعداد 50 نفر با انجام عمل قرعه کشی دو کلاس ۲۵ نفره یک کلاس به عنوان گروه کنترل و یک کلاس به عنوان گروه آزمایش انتخاب شد. در این پژوهش دو شاخص عمده میزان ناثیر مهندسی ارزش و کیفیت آموزش دوره متوسطه در دو گروه با یک پیش آزمون و دو پس آزمون مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج به دست آمده نشان می دهد،اختلاف معناداری بین استراتژی مهندسی ارزش در به کارگیری حداکثر اندیشه ها و خلاقیت معلمان و کارکنان مدرسه و نیز والدین و دانش آموزان بین دو گروه کنترل و آزمایش وجود دارد. پس با نتایج حاصل شده از پیش آزمون و پس آزمون در دو گروه می توان گفت که استراتژی مهندسی ارزش در به کارگیری حداکثر اندیشه ها و خلاقیت معلمان و کارکنان مدرسه و نیز والدین و دانش آموزان موثر است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Study of the effectiveness of value engineering in improving the quality of secondary education

نویسندگان [English]

  • َAmin Ansari 1
  • Hassan Ansari 2

1 PhD in Industrial Engineering / Sharif University of Technology

2 Bone and Joint Surgery (Orthopedics) Professor, Iran University of Medical Sciences Medical ethics teacher

چکیده [English]

Value engineering is one of the most successful problem solving approaches, reducing costs and improving performance and quality. Continuous improvement of the quality of education is the ultimate goal of the country's educational evaluation. In this regard, internal evaluation makes it possible to judge the quality and achieve the goals of the education system. In the years after the Islamic Revolution, attention to the quality of education, especially in education, has become more important than ever.
This research was applied in terms of purpose and quasi-experimental in terms of method. Fifty female high school students who studied in the first half of the 1400-99 academic year, in this type of sampling of 50 students by drawing lots of two classes of 25 people in a class as a control group and One class was selected as the experimental group. In this study, the two main indicators of the impact of value engineering and quality of secondary education in two groups with one pre-test and two post-tests were examined.
The results show that there is a significant difference between the value engineering strategy in applying the maximum ideas and creativity of teachers and school staff as well as parents and students between the two control and experimental groups. Therefore, with the results of pre-test and post-test in two groups, it can be said that the value engineering strategy is effective in using the maximum ideas and creativity of teachers and school staff, as well as parents and students.

کلیدواژه‌ها [English]

  • "Effectiveness"
  • "Value Engineering"
  • "Quality of Education"
  • "High School"
ابیلی، خدایار.،  هداوندی، محمدرضا. (۱۳۸۳). ارزشیابی کیفیت دوره‌های آموزش مؤسسات ارائه‌دهندةخدمات آموزش به شرکت ایران‌خودرو، مجله روانشناسی و علوم تربیتی، سال سی و چهارم، شماره ۱
 بازرگان، عباس و همکاران. (۱۳۸۱). رویکرد مناسب ارزیابی درونی برای ارتقای مستمر کیفیت گروه‌های آموزشی در دانشگاه‌های علوم پزشکی. مجله روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، دوره جدید، ۵ (۲)،
بختیاری، ابوالفضل.  (۱۳۹۰).  فرهنگ آموزش در ژاپن، نشریه پیوند وزارت آموزش‌وپرورش، شماره ۲۶۳.
بزرگی نژاد، خدیجه.، زارعی، رضا. (1396). ابعاد و شاخص‌های کیفیت مدارس، همایش بین‌المللی مدیریت و علوم انسانی.
تقوی نیا، منصوره.، سهرابی.، زهره. (۱۳۹۵) .مفهوم کیفیت در سیستم آموزش: مطالعه کیفی؛ مجله مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دوره دوازدهم، شماره سوم
تورانی، حیدر. (۱۳۸۵). مدیریت فرایند مدار در مدرسه. تهران: انتشارات تزکیه، چاپ پنجم.
تورانی، حیدر. (۱۳۸۵). آموزش‌وپرورش اثربخش چیست؟ روزنامه همشهری صفحه فرهنگ و آموزش.
تورائی، حیدر.، سلطانی، ایرج. (1389).  نقش رویکرد مهندسی ارزش در ارتقاء کیفیت آموزش، ماهنامه مهندسی فرهنگی سال چهارم شماره 41 و 42 خرداد و تیر 1389.
جهانیان، رمضان.، ایران‌نژاد، پریسا.، فراهانی، کتایون .(2015) . مهندسی ارزش در سازمان‌های آموزشی، همایش بین‌المللی تبریز. ایران.
جهانیان، رمضان. (۱۳۸۷). صلاحیت‌های موردنیاز مدیران آموزشی، تحقیقات مدیریت آموزشی، شماره ۳ ادمینگ، ا. «خروج از بحران». ترجمه درداری، نوروز. موسسه خدمات فرهنگی رسا، (۱۳۷۵ (
ربیعی، محمد.، صالحی.، ضوان. (۱۳۹۲). مقایسه نرخ‌های آموزشی و کیفیت آموزش‌وپرورش نمونه‌های برتر مدارس دولتی و غیرانتفاعی استان چهارمحال و بختیاری، فصلنامه نوآوری‌های آموزشی، شماره ۱۹، سال ششم، بهار.
سالس، ادوارد. (۲۰۰۵). مدیریت کیفیت فراگیر در آموزش، ترجمه سید علی صدیقی، تهران: نشر هوای تازه.
عرب، داود رضا.، رجبی، مهدی.، پشتوان، حمید.، جهدی.، نیما.) 1392) .آشنایی با مهندسی ارزش، جهاد دانشگاهی، تهران، جلد اول.
علاقه بند، علی. (۱۳۹۰). مقدمات مدیریت آموزشی، تهران: انتشارات روان عمادزاده، مصطفی (۱۳۷۲) عوامل مؤثر در بهبود کیفیت تدریس، فصلنامه دانش مدیریت، شماره
کریمی، محمود.، سلیمی، محمدحسین. (۱۳۸۴). بهبود بی‌تردید آموزش کاربردی مهندسی ارزش. تهران: مؤسسه خدمات فرهنگی رسا.
لوئیس، کاترین. (۱۳۸۷). آموزش قلب‌ها و اندیشه‌ها (تجارب آموزشی ژاپنی‌ها). ترجمه ح افشین منش و ش. ایلبگی. تهران: سازوکار چاپ پنجم
 محمدی، رضا و همکاران.  (۱۳۸۴) . ارزشیابی کیفیت در آموزش عالی (مفاهیم، اصول، روش‌ها و معیارها)، تهران، سازمان سنجش آموزش کشور
مرادی، گل نما.،  کریمیان پور، غفار،.  صیادی، یاسین. (۱۳۹۵). بررسی رابطه کیفیت زندگی در مدرسه و مؤلفه‌های آن با پیوند دانش آموزان با مدرسه، دومین کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های کاربردی در علوم تربیتی و مطالعات رفتاری و آسیب‌های اجتماعی ایران، تهران، مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی سروش حکمت مرتضوی.
موتابیان، کاظم. (1387). ریشه‌کن کردن اتلاف، آفرینش ارزش در سازمان‌ها - تهران، نشر آموزه.
تورانی، حیدر. (۱۳۸۴). کاربست مدیریت فرایند مدار در مدرسه. تهران: انتشارات تزکیه، چاپ سوم.