تبیین و تحلیل عناصر و مولفه های برنامه درسی عمل فکورانه(عمل گرای شوابی) براساس منابع و اسناد معتبر علمی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مدر س دانشگاه فرهنگیان کرمانشاه

2 دکترای برنامه ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، کرمانشاه ، ایران

3 عضو هیئت علمی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

چکیده

این پژوهش با هدف شناسایی، تبیین و تحلیل عناصر و مؤلفه های برنامه درسی عمل فکورانه و تحلیل آن بر اساس منابع معتبرعلمی انجام شده است. پژوهش در زمره پژوهش های کیفی و روش پژوهش شامل؛ تحلیل محتوای کمی و کیفی است. جامعه پژوهش، شامل کلیه ی اسناد و منابع معتبر علمی حوزه برنامه درسی عمل فکورانه و نمونه با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، از اسناد علمی چاپ شده در مجلات و ژورنال های معتبر داخلی و خارجی، در خصوص عمل فکورانه و دیدگاه عمل گرای شوابی انتخاب شد. جهت جمع آوری داده ها از چک لیست و یا همان فهرست وارسی، فرم فیش برداری و سیاهه تحلیل محتوا استفاده شد. یافته ها نشان می دهد که برنامه درسی عمل فکورانه دارای چهار عنصر اصلی اهداف آموزشی ، محتوای آموزشی، روش های تدریس و ارزشیابی می باشد و هر یک از این عناصر مرکب از مؤلفه هایی است که عنصر روش های تدریس با 24 مولفه، عنصر اهداف با 18مولفه؛ عنصر ارزشیابی با 16 مولفه ؛ عنصر محتوا با 8 مولفه، به ترتیب از بیشترین و کمترین میزان توجه برخوردار هستند. همچنین نتایج حاصله نشان می دهد که: حل مساله، پرورش خلاقیت، تخیل، هنر و زیبایی شناختی، ادراک ، تامل، توجه به احساسات ، مهارت و توسعه حرفه ای، خود ارزیابی و خودپنداری و درک صحیح از واقعیت از مهم ترین این مولفه ها می باشند. بر این اساس به کارگیری این مولفه ها در برنامه های درسی می تواند مسیر تحقق اهداف آموزشی را تسهیل نماید

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

To explain the components of the curriculum of Deliberative Inquiry(Schwab Deliberative Inquiry ) and its analysis based on resources and literature related

نویسندگان [English]

  • javad jahan 1
  • marzban adibmanesh 2
  • mohammad pakseresht 3
1 مدر س دانشگاه فرهنگیان کرمانشاه
2 Department of Educational Sciences, Farhangian University, Kermanshah, Iran.
3 Faculty Member, Department of Educational Sciences, Farhangian University, Tehran, Iran
چکیده [English]

The purpose of this study was to identify and explain the elements and components of curriculum of Deliberative Inquiry and its analysis based on relevant sources and related texts. Qualitative research method and research method included documentary h community included all the texts and resources related to the subjective Deliberative Inquiry curriculum analysis and content analysis. The researc and the sample included texts and resources related to the field of curriculum vitae action available, of which 80 sources were available on the basis of available sampling method. The checklist (elements and components of the curriculum) are used to collect information from the checklist. Measurement tools, cheat form and content analysis checklist were researched. The findings of the research show that the curriculum of Deliberative Inquiry is subjective, with emphasis on the epistemological and theological aspects of the four elements of goals, content, teaching and evaluation, and each of these components is one of the components that the element of teaching methods with 24 elements, element of goals with 18 components; element of evaluation with 16 components; content element with 8 components, respectively, have the highest and least attention. Based on this, problem solving, creativity, imagination, arts and aesthetics, perception, reflection, attention to emotions, skills and professional development, self-assessment and self-understanding and the correct understanding of reality are the most important of these components. Applying these components to curricula can facilitate the path to realization of educational goals.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Curriculum
  • Curriculum Elements
  • Deliberative Inquiry
  • content analysis

ادموندسی. شورت(2008). روش شناسی مطالعات برنامه درسی. ترجمه ی مهرمحمدی، محمود و همکاران(1387)، تهران: انتشارات سمت.

ادیب منش، مرزبان(1393). مبانی برنامه ریزی درسی. مشهد: انتشارات  ارسطو.

ادیب منش، مرزبان؛ پروانه، فرهاد(1394). تحلیل محتوای کتاب های درسی تاریخ مقطع متوسطه(رشته های علوم پایه)از منظر ترسیم هویت دینی از سال 58 تا 92 ه.ش. مجله ی علمی پژوهشی پژوهش های برنامه ی درسی ،دوره پنجم، شماره دوم، 120-97.

ادیب منش، مرزبان؛ لیاقتدار، محمد جواد؛ نصر اصفهانی، احمدرضا(1396). بررسی میزان دانش، نگرش و مهارت مدرسان و مدیران و امکانات موجود در اجرای برنامه درسی معنوی)مورد مطالعه :دیدگاه دانشجویان دانشگاه فرهنگیان(،دو فصلنامه مطالعات برنامه درسی آموزش عالی، سال 8، شماره 16، 118-89.

امام جمعه،محمدرضا؛ مهر محمدی ،محمود(1385). نقد و بررسی تدریس فکورانه به منظور ارائه برنامه درسی تربیت معلم فکور. فصلنامه مطالعات برنامه درسی. دوره 1، شماره 3 ،صص 30 - 66 .

امانی، فرزانه (1394). ابعاد تامل و اهمیت آن در تربیت معلم فکور. فصلنامه تربیت معلم فکور، سال اول، شماره 1، 52-37.

آل حسینی، فرشته(1393). تدریس به عنوان رشته عملی. فصلنامه مطالعات برنامه درسی ایران، سال هشتم، شماره32،66-41.

آل حسینی،فرشته؛ مهرمحمدی،محمود(1390). تحول فهم برنامه ی درسی: از عملیاتی به عملی.مطالعات برنامه درسی، دوره ششم، شماره3،58-29.

آل حسینی،فرشته؛ مهرمحمدی،محمود(1391). عمل زمینه ساز تربیتی ،تحت هدایت تفکر متعارف یا تأملی. اندیشه های نوین تربیتی ،دوره 8، شماره 2.

بختیاری، اکرم؛ توسلی، طیبه(1395). تحلیل محتواى کتاب درسى پیا م هاى آسمان پایه هفتم بر اساس میزان پرداختن به انواع رو ش هاى تربیت اسلامى. فصلنامه مسائل کاربردى تعلیم و تربیت اسلامى، سال یکم، شماره 2، 52-33.

بلوتین ژوزف، پاملا؛ لاستر براومان، استفنی؛ وینشیل، مارک؛ آر. میاکل، ادوارد؛ استوارت گرین، نانسی (2000). فرهنگ های برنامه درسی. ترجمه مهرمحمدی، محمود و دیگران(1389)، تهران: انتشارات سمت.

جمشیدی توانا، اعظم؛ امام جمعه، محمد رضا (1395). بررسی تاثیر کارورزی فکورانه در برنامه درسی تربیت معلم بر رشد شایستگی های دانشجو معلمان. پژوهش های برنامه درسی ایران،دوره ششم، شماره 1، 1-20.

جهان، جواد؛ فقیهی، علیرضا؛ پیرانی، ذبیح (1396). بازشناسی کیفی ابعاد و مولفه های برنامه درسی مبتنی بر عمل فکورانه. پژوهشنامه تربیتی، سال دوازدهم، شماره 50،  50-23.

چایچی، پریچهر؛ زهرا، گویا؛ مرتاضی مهربانی، نرگس؛ ساکی، رضا(1385).ارزشیابی میزان تحقق اهداف برنامه معلم پژوهنده. فصلنامه تعلیم و تربیت، دوره 22، شماره1.133-107.

حق جوی جوانمرد، شقایق؛ منصوریان، مرجان (1389). بررسی عوامل مؤثر در یادگیری آگاهانه دانشجویان سال اول رشته های پرستاری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی ، دوره10، شماره 5.675-683.

خروشی، پوران(1394). راهکارهای توسعه حرفه ای معلمان در کشورهای توسعه یافته با تاکید بر ضرورت توجه به آن در دانشگاه فرهنگیان. فصلنامه تربیت معلم فکور،سال اول، شماره 1، ص53-66.

خسروی، رحمت الله، مهرمحمدی، محمود. موسی پور ، نعمت الله و فتحی واجارگاه، کورش(1393). جستاری پیرامون نظریه عملی شواب و دلالت های آن برای آزاد سازی تصمیم گیری درباره برنامه درسی. فصلنامه مطالعات برنامه درسی ایران، سال هشتم، شماره32،158-127.

رئوف،علی (1388). فلسفه حرفه آموزی به معلمان. پژوهشنامه آموزشی ،شماره 117.

زرقانی، اعظم (1393). از دیسیپلین محوری به سوی عمل گرایی: مروری بر سیر تحول آراء شواب. فصلنامه مطالعات برنامه درسی ایران، سال نهم، شماره32، 176-159.

زرقانی، اعظم؛ امین خندقی، مقصود؛ شعبانی ورکی، بختیار؛ موسی پور، نعمت الله (1395). ارتباط دانش نظری و عملی معلمان در پارادایم های اجرای برنامه درسی. مجله پژوهشنامه مبانی تعلیم و تربیت، سال 6 ، شماره 1، 46-68.

سبزواری سکینه؛ عباس زاده، عباس؛ برهانی، فریبا (1392). درک مدرسین پرستاری از چالشهای ارزشیابی بالینی دانشجویان: یک مطالعه کیفی. گام های توسعه در آموزش پزشکی، مجله مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی. دوره دهم شماره سوم،279-276.

شیخی فینی،علی اکبر(1381). مبانی معرفت  شناسی سازنده گرایی و دلالت های یاددهی و یادگیری. پایان نامه دکترا: تهران: دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم انسانی.

طالبی، سعید؛ مظلومیان، سعید و صیف، محمد حسن (1392). اصول برنامه ریزی درسی. تهران: انتشارات پیام نور.

عبدی، حمید ؛ نیلی، محمد رضا (1393). رابطه تجربه دوره آموزشی و رویکرد مطالعه عمل فکورانه در دانشجویان پرستاری. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی،دوره 14 شماره9، 758 تا 766  .

غلامی، خلیل(1393). تاملی بر تدریس با الهام از حکمت عملی شواب: با تاکید بر دانش عملی معلمان و تبیین ماهیت معرفتی آن. فصلنامه مطالعات برنامه درسی ایران، سال هشتم، شماره32، 126-105.

فتح ابادی، جلیل؛ رضایی، اکبر (1388). تأثیر اجرای طرح ارزشیابی توصیفی-کیفی در تحقق هدف های شناختی عاطفی و روانی- حرکتی دوره ابتدایی دراستان مرکزی. دو فصلنامه مدیریت و برنامه ریزی در نظام های آموزشی، دوره 2، شماره 3،52-31.

قادری، مصطفی؛ ناطقی، فائزه ؛ نصرتی ، نسرین(1395). راهنمای ارائه مدلی نظری برای کارورزی بر اساس مدل های دانش عملی و دیدگاه ژوزف شواب در پرکتیکال 2. دومین همایش ملی تربیت بدنی.

قنبری، سیروس؛ اردلان، محمد رضا ؛ کریمی، ایمان(1394). تاثیر چالش های ارزشیابی آموخته های دانشجویان بر رویکرد مطالعه عمل فکورانه. دوماهنامه علمی –پژوهشی راهبردهای آموزش در علوم پزشکی ، دوره 8، شماره 2.

کومبز، آرتور(1990). آموزش تخصصی معلمان: دیدگاهی ادراکی در تربیت معلم. ترجمه جوهر فروش زاده، عبدالرحیم(1370)، چاپ اول، تهران :اننشارات رشد.

گرمابی، حسین؛ ملکی، حسن؛ بهشتی، سعید؛ افهمی، رضا(1394). بازشناسی مولفه های زیباشناسی و هنر برای برنامه درسی از نظر منابع مکتوب و دیدگاه صاحبنظران. فصلنامه مطالعات برنامه درسی ایران، سال دهم، شماره39، 70-49.

گیج آن. ال (1994). مبانی علمی هنر تدریس. ترجمه مهرمحمدی، محمود (1374)،تهران: انتشارات مدرسه، چاپ اول.

لوین، دانلد(2006). ضربت شواب بر تدریس سطحی. ترجمه آل حسینی، فرشته و مهرمحدی، محمود(1393)، فصلنامه مطالعات برنامه درسی ایران، سال هشتم، شماره32،206-177.

محسن پور، بهرام (1390). مبانی برنامه ریزی آموزشی. تهران: انتشارات سمت.

ملکی ، حسن (1390). برنامه ریزی درسی (راهنمای عمل). تهران: انتشارات مدرسه.

منفردی راز، براتعلی؛ سلیمان پور عمران، محبوبه؛ عباسی جوشقان، احسان؛ سنگ سفیدی، رضا(1394). نقش دانشگاه فرهنگیان در تربیت معلم فکور با رویکرد برنامه درسی فاوا محور.فصلنامه تربیت معلم فکور، سال اول، شماره1.36-15.

موسی پور، نعمت الله (1393). تبیین فرهنگی انتقال تجربه مدیریتی: تحلیلی بر عمل مدیران آموزش عالی کشور. تحقیقات فرهنگی ایران، شماره 25، 123-144.

موسی پور، نعمت الله(1391). رویکردهای حاکم بر تغییر در نظام آموزش و برنامه درسی ایران از رویکرد مهندسی تا رویکرد فرهنگی. راهبرد فرهنگ، شماره 18و19، 243-274.

موسی پور، نعمت الله(1392). تدریس موثر: نماد تمام نمای عملی بودن آموزشگر آموزشگاهی. فصلنامه مطالعات برنامه درسی ایران، سال هشتم، شماره32، 104-67.

موسی پور، نعمت الله(1392)، تدریس موثر: نماد تمام نمای عملی بودن آموزشگر آموزشگاهی، فصلنامه مطالعات برنامه درسی ایران، سال هشتم، شماره32، 104-67.

مهرمحمدی، محمود (1381). پژوهش مبتنی بر عمل فکورانه در فرایند برنامه ریزی درسی: نظریه عمل گرای شواب. فصلنامه نو آوری های آموزشی، سال اول، شماره 1، 37-20.

مهرمحمدی، محمود (1389). بازشناسی مفهوم و تبیین جایگاه تخیل در برنامه های درسی و آموزش با تأکید بر دوره ابتدائی. مطالعات تربیتی و روانشناسی، شماره 39، 20-5.

مهرمحمدی، محمود(1383). آموزش عمومی هنر: چیستی، چرایی و چگونگی. تهران: انتشارات مدرسه، چاپ اول.

مهرمحمدی، محمود(1391). بررسی سازواری مدعای نظریه های رقیب برنامه درسی برای تربیت شهروند دمکراتیک با تاکید بر دیدگاه های شوابی.  پژوهش در برنامه ریزی درسی، سال نهم، دوره دوم. شماره 7.

مهرمحمدی، محمود(1393). درآمدی بر شواب و شواب شناسی. فصلنامه مطالعات برنامه درسی ایران، سال هشتم، شماره32، 40-11.

مهرمحمدی، محمود؛ محمودی، فیروز (1392). وارونگی: رویکردی نوین به طراحی برنامه های درسی معطوف به تربیت  حرفه ای (با تاکید بر علوم تربیتی). دوفصلنامه مطالعات  برنامه درسی آموزش عالی. شماره2.

مهرمحمدی،محمود(1392). برنامه درسی تربیت معلم و الگوی مشارکتی آن: راهبرد تحولی برای تربیت معلم در ایران. دوفصلنامه نظریه و عمل  در برنامه درسی، سال اول، شماره1، 26-5.

میرلوحی، سید حسین (1389). روش های یاددهی و یادگیری در آموزش های فنی و حرفه ای . دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران.

میلر، جی. پی (1983). نظریه های برنامه درسی. ترجمه ی مهرمحمدی، محمود (1386)، تهران: انتشارات سمت.

نجات، نازی؛ کوهستانی، حمیدرضا؛ رضایی، کوروش (1390). بررسی تأثیر نقشه مفهومی بر رویکردهای یادگیری دانشجویان پرستاری. مجله حیات  دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران ، دوره 17 ، شماره 2،31-20.

نوروزی، رضاعلی؛ متقی، زهره (1388). زیبایی شناسی از منظر علامه جعفری و پیامدهای تربیتی آن. فصلنامه بانوان شیعه، سال ششم،شماره21.

وزارت آموزش و پرورش(1390). مبانی نظری سند تحول بنیادین در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی جمهوری اسلامی ایران. وزارت آموزش و پرورش، شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای عالی آموزش و پرورش.

Bonser ,S.A; Grundy, S. J. (1988). Reflective deliberation  in the formulation of a school curriculum policy .Journal of  curriculum Studies , 20, 35-45.

Carr, David (1995). Practical Enquiry, Values and the Problems of Educational Theory. Oxford Review of Education, vol. 18,No.3,PP.241-251.

Chapman, Shelley Ann (2007). A Theory of Curriculum Development in the Professions: An Integration of Mezirow’s Transformative Learning Theory with Schwab’s Deliberative Curriculum Theory. Submitted to the Ph.D. in Leadership & Change Program of Antioch University in partial fulfillment of the requirements for the degree of Doctor of Philosophy. January.

Clandinin , D .J. ;Connelly ,F .M .(1985) .Personal practical knowledge and modes of knowing : Relevance for teaching and learning  .In E .W.Eisner  (Ed.) ,Learning and teaching the ways of knowing .84th Yearbook of the National Society for the Study Education ,Part II,pp.174-198. Chicago :The University of Chicago Press.

Darling-Hammond, L(2005). Doing what matters most: Investing in quality teaching. Washington, DC: National Commission on Teaching and America's Future.

Dewey, J. (1933). How we think: a restatement of the relation of reflective thinking to the educative process. Boston, NewYork: Heath.

Dewey, John. (1929). The Sources of a Science of Education. N ew York:

Einser, Elliot.(1994). The Educational imagination. 2ed. Stanford University- Farrel, Tomas, (1998). Reflective Teaching: The Principles and Practices. English Teaching Forum. OCT-DEC 1998. PP.10-17.

Eisner, E. (2002). From Episteme to Phronesis to Artistry in the Study and Improvement of Teacing. Teaching and Teacher Education. Pp. 375-385  Eisner, E. (1984). No Easy Answer: Joseph Schwab’s Contributions to curriculum. Curriculum Inquiry. 14:2

Erginel, S. (2006). Developing reflective teachers: a study on perception and improvement of reflection in pre -service teacher education. A sistht Submitted to the graduate school of social sciences of middle east technical university Etscheidt S.

Ericsson  .KA (1998). The scientific study of expert levels of performance: General implications for optimal learning and creativity. High Ability Stud.9(1):75-100. 15.

Farrel, Tomas, (1998). Reflective Teaching: The Principles and Practices.English Teaching Forum. OCT-DEC 1998. PP.10-17.

Ferriere, T. et al. (1997). Working group on professional development. Inservice teachers professional developmental Models in the use of Information and Communicatioln Technologies. TeleLearning Inc

Fox, S. (1985). Dialogue: The vitality of theory in Schwab’s conception of practice .Curriculum Inquiry, 15 , 63-89.

Garman, N.(1986). Reflection, the heart of clinical supervision  : A modern rationale for practice .Journal of Curriculum and supervision,2 , 1-24.

Griffiths, V0 (2000). The reflective dimension in teacher education.

International journal of educational research. 33, 539-555.

Grimmett, P . and Erickson, G. (1988). Reflection, the heart of clinical supervision: A modern rationale for York: teacher college press.

hansen,klaus-hening(2008). The CurriculumWorkshop: aplace for deliberative inquiry and teacher professional learning. European Educational Research Journal,Volume 7, Number 4,www.wwwords.eu/EERJ.

Harris I. (1991). Deliberative Inquiry: The arts of planning, in Short E.C. (Ed.) Forms of Curriculum Inquiry, 285–307. New York: State University of New York Press.

Hegarty, E(1971). The problem identification phase of curriculum deliberation : use of the nominal group technique . journal of curriculum studies,9, PP31-41.

Hegarty, E(1971). The problem identification phase of curriculum deliberation : use of the nominal group technique . journal of curriculum studies,9, PP31-41.

Henderson, James,G (2001). Reflective Teaching: professional ArtistryThrought Inquiry. (3nd ed). Upper Saddle River , New Jersey Colu mbus, Ohio: Merrill Prentice Hall.

Hoce Livenght, PP.7-22.

Kakabadse.N, Kakabadse. A, Lee-Davies.L, Johnson OBE.N (2011). Deliberative Inquiry: Integrated Ways of Working in Children Services. Systemic Practice and Action Research, Volume 24, Number 1, February 2011, PP 67-84.

Knitter, W(1985) curriculum deliberation : pluralism and the practical. journal of curriculum studies,17, PP383-395.

Korthagen, F. A. J. & wubbels, T. (1995). Characteristics of reflective practitioners, teachers and teaching, 1(1),PP 51-72.

 Korthagen, F. A. J. (2001). Linking practice and theory: The pedagogy of realistic teacher education. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates,Inc.

Kwo, O.W.Y. (1996). Reflective classroom practice. Case studies of student teachers at work. Teachers and teaching, 2(2), PP 273-298.

Levine, A. (2009). Educating school teachers. Washington, DC: The Education Schools Project.

Lucas, P. (1996). Coming to terms with reaction. Teachers and Teaching, 2(1), PP23-40.

Makaiau, Amber Strong (2015). The Philosophy for Children Hawai‘i Approach to Deliberative Pedagogy: A Promising Practice for Preparing Pre-Service Social Studies Teachers in the College of Education. Analyctic teaching and philosophical praxis,volume 36,number16.

Moulaert V, Verwijnen MG, Rikers R, Scherpbier (2004).The effects of deliberate practice in undergraduate medical education. Med Educ.; 38(10): 10, PP44-52.

 Pedro,Joan V.(2001). Reflection in teacher education: exploring pre-service teachers meanings of reflective practice, Dissertation, Virginia Polytechnic Institute.

Pollard, Andrew.(2002). With contributions by j. Collins, N. simco, SSwaffield, J. Warin and P Warwice, Reflective Teaching: Effective and Evidence informed professional practice, London: Continuum.

Qiuyun, Lin (2008). Preservice teachers' learning experiences of constructing e-portfolios online. Internet and Higher Education 11,PP 194– 200.

Reid ,Lynette; Macleod, Anna; Byers, David; Delva ,Dianne; Fedak, Tim;  Mann, Karen; Tom Marrie, Merritt, Brenda; Simpson, Christy (2012). Deliberative curriculum inquiry for integration in an MD curriculum: Dalhousie University's curriculum renewal process. Medical Teacher, 34:12, PP785-793.

Reid W.A (1978). Thinking about the curriculum: the nature and treatment of curriculum problem. Boston: Routledge & Kegan paul.

Roby, T.(1985) ). Habits impending deliberation. Journal of  Curriculum Studies ,17 ,PP17 -35.

Ross, D. and Kyle, D. (1987). Helping Preservice Teachers Learn to useTeacher Effectiveness.

Schon, D .A .(1983). The reflective practitioner : How professionals think in action ,New York: Basic Books.

Schon, D.A. (1992). Extracts from the Theory of Inquiry Dewey’s legacyto education, Curriculum Inquiry, 22(2):119-139.

Schon, D.A.(1987). Educating the Reflective Practitioner: Toward a NewDesign for Teaching and learning in the Professions, Sanfrancisco: Jossey bass.

Schwab J.J. (1983) The Practical 4: Something for curriculum professors to do, Curriculum Inquiry, 13(3), 239–265.

Schwab, J.J.(1969). College curriculum and studies protest . Chicago : The University of Chicago Press.

Schwab, J.J.(1973). The practical: A Language for  curriculum .In I. Westbury  & N.J.

Schwab, J.J.(1978). The practical 3:Translation into curriculum I. Westbury  & N.J.

Shulman,l.(1986) Paradigms and research programs in the study of teaching, M. Wittrock (ed). Third Handbook of Research in Teaching, New York:

Simmie, Geraldine Mooney: Lang,Manfred(2013). DELIBERATIVE INNOVATION IN SCIENCE EDUCATION. Conference: ESERA, At Nicosia, Cyprus, Volume: E-book ISBN: 978-9963-70077-6, www.esera.org/media/eBook_2013/.../ESERA13_epub_ger.pdf.

Sue Schiff et al, (1997). Professional Development criteria, A Study Guide for Effective Professional Development. Denver. Spradlin Printing, Inc.

Tak Shing LAM John(2013). Deliberation and School-Based Curriculum Development – A Hong Kong Case Study.New Horizons in Education, Vol.59, No.2 ,

Valli, L. (1997). Listening to other voices: a description of teacher reflection in the united states. Peabody journal of education, 72(1), 67-88.

Vickers.G. (1965). The art of judgment :A study of policy-making. London: Chapman & Hall.

Walker, D .F. (1971 a)A study of deliberation in tree curriculum projects. Curriculum Theory Network,7 ,118-134.

Zahoric, John A. (1987): Teaching: Rules, Research, Beauty and Creation,Journal of Curriculum Carr, David Eisner, Elliot Clark, C.Clark, C. and Supervision, vol. 2, No, 3, P.

Zeichner, Kenneth M.& Tabachinck, Robert.(2001). Reflection on Reflective Teaching. In Janet Soler, Anna Craft and Hilary Burgess (eds). Teacher Development: Exploring our own practice, London: Paul Champman Publi shing Ltd, PP.72.87.